Erwin Damhuis

3 juni Whitesands Bay

  • (0) comments
  • 05/08/2022
3 juni 2022. Vandaag een wandeling vanaf Whitesands Bay. Eerst een half uurtje rijden en vervolgens een bestaand wandelpad af. Het is een prachtige wandeling, waarbij we telkens over de toppen van de heuvels moeten. We hebben er op die manier vier of vijf bedwongen. Het weer was weer fantastisch. Onderweg weer de nodige vogels gespot. Op één van de heuvels staat een piramide van stenen, welke er door de voorbijgangers is neergelegd. Iedere passant kan een steen toevoegen. Dat hebben wij natuurlijk ook gedaan. In de luwte van de rotsen hebben we onze boterhammen opgegeten en daarna zijn we weer richting parkeerplaats gelopen. De kust is hier bijzonder steil en erg rotsachtig. Toch groeit er van alles, alleen zie je er geen bomen. Veel gras, struiken en bloeiende planten zoals het vingerhoedskruid en Engels gras. Onderweg zouden we een burial chamber moeten tegenkomen, maar deze gemist. Deze plek is ook gelinkt aan de legende van Koning Arthur. De legende vertelt over een groot wild zwijn dat de oversteek zou hebben gemaakt vanaf Ierland en aan land zijn gekomen bij Porth Clais. Het wilde zwijn had erg scherpe tanden en grote slagtanden. Het kwam, samen met zes andere zwijnen aan land omdat ze daar verjaagd waren door Koning Arthur.
Culhwch, de neef van Arthur, wilde graag met de mooie Olwen trouwen, dochter van de reus Ysbaddaden. Om Olwen’s hand te winnen moest Culhwch een paas onmogelijke opdrachten vervullen. Eén daarvan was om de schaar en de kam tussen de slagtanden van het zijn Twrch te bemachtingen. Arthur, Culhwch en de andere ridders achtervolgen de Twrch dwars door Pembrokeshire van de Daugleddau tot aan Nevern. Op de top van de Preselis werd een groot gevecht met de zwijnen gevoerd. Vier van de ridders en alle zwijnen kwamen om, maar de Twrch ontsnapte. Ze achtervolgden het ondier dwars door Wales tot aan de rivier de Severn. Daar werd de achtervolging voortgezet in Cornwall en uiteindelijk wist Culhwch de schaar en de kam te bemachtigen, waarna de Twrch zich in de zee stortte bij Land’s End.
Uiteindelijk heeft Culhwch alle opdrachten uitgevoerd en kon hij trouwen met zijn Olwen.
We wandelen nog over een strandje en komen dan bij een schiereilandje dat via een zeer oud pad kan worden bereikt. Ook hier is het uitzicht wederom prachtig.
We besluiten om naar St. Davids te rijden, één van de kleinste stadjes in Engeland. Hier staat een grote kathedraal, die op z’n minst al 1000 jaar oud moet zijn. De gids vertelt ons dat het gebouw in 1181 is gebouwd, ter vervanging van een ouder exemplaar. Volgens de geschiedschrijving zou er 1500 jaar geleden al een kerk hebben gestaan. De kathedraal is enorm en legt onder aan de voet van een heuvel. Tegen de flanken van de heuvel staan honderden oude grafstenen. De kathedraal zelf heeft een prachtig versierde houten versiering. Helaas kunnen we niet alles bekijken want die avond vindt een concert plaats ter gelegenheid van het platina jubileum van de Queen. Dat de kerk in die tijd ook ver van de mensen stond, blijkt uit de muur die om het terrein is gebouwd. Deze werd in de 14e eeuw gebouwd om de burgers in het stadje af te scheiden van de kathedraal, de bisschop, de bisschoppelijke woning en de tuinen te scheiden. Want stel dat de gewone burger het land van de bisschop zou betreden.
In het centrum ligt een piepklein parkje ter herinnering aan de gevallenen uit de Eerste en Tweede Wereldoorlog.
Na het avondeten vieren we samen met de buren het platina jubileum van de Britse koningin. Op tafel staan hapjes en drankjes en een aantal buren verzamelt zich in het hofje. Ook maken we kennis met de eigenaren van ons tijdelijke onderkomen, Joanie en Clive. Aardige mensen van eind vijftig, begin zestig. Van een andere bewoner krijg ik een fles bijzondere whisky. Een geslaagde en zeer gezellige avond.